علی همدانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی همدانی . [ ع َ ی ِ هََ م َ] (اِخ ) ابن ابی بکربن حمیر یمنی همدانی . ملقب به سراج الدین و مکنی به ابوالحسن . وی محدث بود و در سال ٥٥٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : کتاب الزلازل والاشراط. (از معجم المؤلفین از مرآةالجنان یافعی ج ٣ ص ٣١٣).
علی همدانی . [ ع َ ی ِ هََم َ ] (اِخ ) ابن ابی بکربن خلیفه ٔ همدانی حسینی یمانی شافعی . مشهور به ابن ازرق و ملقب به موفق الدین و نورالدین و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی ازرق شود.
علی همدانی . [ ع َ ی ِهََ م َ ] (اِخ ) ابن ابی طالب بن عبدالمطلب حسینی همدانی نجفی . وی فقیه و اصولی بود و در حدود سال ١٣٢٠ هَ. ق . درگذشت . او راست : ١- اصول الفقه . ٢- تذکرةالنفس فی الاخلاق . ٣- کتاب الحساب . (از معجم المؤلفین ).