علی متیوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی متیوی . [ ع َ ی ِ ؟ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ متیوی . مکنی به ابوالحسن . وی فقیه و نحوی و عروضی و ادیب بود و بسال ١٢٤٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : شرح بر قصیده ٔ ابراهیم ریاحی تونسی، در مدح مولای ابراهیم علوی . (از معجم المؤلفین از فهرس الفهارس کتانی ج ٣ ص ١٣٢).