علی لخمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی لخمی . [ ع َ ی ِ ل َ ] (اِخ ) ابن یوسف بن حریز (یا جریر)بن فضل بن معضادبن فضل لخمی شطنوفی شافعی . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی شطنوفی شود.
علی لخمی . [ ع َ ی ِ ل َ ] (اِخ ) ابن مفضل بن علی بن مفرج بن حاتم بن حسن بن جعفر لخمی مقدسی اسکندرانی مالکی . مکنی به ابوالحسن و ملقب به شرف الدین . رجوع به علی مقدسی شود.
علی لخمی . [ ع َ ی ِ ل َ ] (اِخ ) ابن محمد لخمی اشبیلی مغربی اندلسی مالکی . مکنی به ابوالحسن . وی از مورخان بشمار می رفت و در سال ٩٢٣هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : الدرالمصان فی سیرةالمظفر سلیم خان العثمانی . (از معجم المؤلفین ).