علی قیچاطی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قیچاطی . [ ع َ ی ِ ق َ ] (اِخ ) ابن عمربن ابراهیم بن عبداﷲ کنانی قیچاطی . مکنی به ابوالحسن . ادیب و نویسنده و شاعر و قاری بود. وی در سال ٦٥٠ هَ . ق . متولد شد و در سال ٧٣٠ یا ٧٦٠ هَ . ق . در غرناطة درگذشت . او راست : التکملة المفیدة لحافظ القصیدة أی الشاطبیة. (از معجم المؤلفین ).