علی قطبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی قطبی . [ ع َ ی ِ ق ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن عیسی دمشقی محلی نمراوی شافعی . مشهور به قطبی و ملقب به علاءالدین . فقیه بود و در سال ٨٠٣ هَ . ق . در «نسرالبصل » درگذشت . او راست : ١- کفایةالمبتدی فی الفقه .٢- مناسک الحج . (از معجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج ٦ ص ٥ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٥٥٧).