علی فلکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی فلکی . [ ع َ ی ِ ف َ ل َ ](اِخ ) ابن حسین بن احمدبن حسن بن قاسم بن حسن بن علی همدانی . مشهور به فلکی و مکنی به ابوالفضل . وی محدث و حافظ بود و در شعبان سال ٤٢٧ هَ . ق . در نیشابور درگذشت . او راست : ١- کتاب القاب المحدثین . ٢- منتهی الکمال فی معرفةالرجال . (از معجم المؤلفین از اللباب ابن اثیر ج ٢ ص ٢٢٢ و تذکرةالحفاظ ذهبی ج ٣ ص ٣٠٣ و شذرات الذهب ابن عماد ج ٣ ص ١٨٥ و کشف الظنون ص ١٣٩٧).