علی غرناطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی غرناطی . [ ع َ ی ِ غ َ ] (اِخ ) ابن احمدبن خلف بن محمد باذش انصاری غرناطی . مشهور به ابن باذش و مکنی به ابوالحسن . رچوع به ابن باذش و غرناطی و علی باذش شود.
علی غرناطی . [ ع َ ی ِ غ َ ] (اِخ ) ابن احمدبن محمدبن کوثر محاربی غرناطی . مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی محاربی شود.
علی غرناطی . [ ع َ ی ِ غ َ ] (اِخ ) ابن سعدبن علی . مکنی به ابوالحسن . وی بیست و چهارمین از ملوک بنی نصر بود که در غرناطة حکومت میکردند. و او از سال ٨٦٦ تا ٨٨٧ هَ . ق . سلطنت کرده است . (از طبقات سلاطین اسلام ص ٢٥) (معجم الانساب زامباور ص ٩٤).