علی عمرانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عمرانی . [ ع َ ی ِ ع ِ ] (اِخ ) ابن احمد عمرانی موصلی . ریاضیدان و ستاره شناس . متوفی درحدود سال ٣٤٤ هَ .ق . او راست : ١- شرح کتاب الجبر و المقابله ٔ ابی کامل شجاع بن اسلم حاسب مصری . ٢- کتاب الاختیارات . و تعدادی دیگر از کتب در نجوم . (از معجم المؤلفین بنقل از الفهرست ابن الندیم ج ١ ص ٢٨٣ و تاریخ الحکماء قفطی ص ٢٣٣ و تراث العرب العلمی ص ٢٢٢).
علی عمرانی . [ ع َ ی ِ ع ِ ] (اِخ ) ابن عمران . مکنی به ابوالحسن . ممدوح منوچهری دامغانی شاعر. رجوع به علی عمرانی (ابن محمد...) شود.
علی عمرانی . [ ع َ ی ِ ع ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن احمدبن مروان عمرانی خوارزمی . مکنی به ابوالحسن . ادیب و لغوی و مفسر بود و در حدود سال ٥٦٠هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- اشتقاق أسماء المواضعو البلدان . ٢- شماریخ الدرر فی تفسیر الاَّی والسور. او را شعری نیز هست . (از معجم المؤلفین ) صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : معجم الادباء یاقوت ج ١٥ ص ٦١. بغیة الوعاة سیوطی ص ٣٥٠. روضات الجنات خوانساری ص ٤٨٥. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٠٢. هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٦٩٨. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ١٢٠. و نیز رجوع به ابوالحسن عمرانی شود.