علی عطاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عطاس . [ ع َ ی ِ ع َطْ طا ] (اِخ ) ابن حسن بن عبداﷲ عطاس حضرمی باعلوی . ادیب و شاعر مورخ و از اهالی حضرموت بود. وی در سال ١١٢١ هَ . ق . در حریضة تولد یافت و سپس به بحرین رفت و در قریه ٔ غبوار که امروز مشهور به مشهد است، متوطن شد. و در سال ١١٧٢ هَ . ق . در آنجا درگذشت . او راست : ١- خلاصةالمغنم فی الاسم الاعظم . ٢- الریاض المونقة فی الالفاظ المتفرقة. ٣- العطیة الهنیة و الوصیة المرضیة و الجذوة المضیة. ٤- قلائد الحسان، که دیوان شعر اوست . ٥- المختصر فی سیرة سیدالبشر. (از الاعلام زرکلی از رحلةالاشواق القویة ص ١٢١ و تاریخ الشعراء الحضرمیین ج ٢ ص ١٥٨).