علی عربی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عربی . [ ع َ ی ِ ع َ رَ ] (اِخ ) نام وی در هدیة العارفین بصورت «علی بن عبداﷲ عربی حلی، مشهور به ابن لجام و ملقب به علاءالدین » آمده است .وی اصولی و فقیه و محدث و مفسر بود و از سایر علوم عقلی و شرعی اطلاع داشت و در شهر حلب میزیست . و در سال ٩٠١ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- تعلیقی بر التوضیح در اصول فقه . ٢- حاشیه بر شرح عقاید نسفی . از تفتازانی . ٣- حواشی بر مقدمات أربع. (از معجم المؤلفین از الشقائق النعمانیه ٔ طاش کبری ص ٢٣٦ و شذرات الذهب ابن عماد ج ٨ ص ٥ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤٩٨).
علی عربی . [ ع َ ی ِ ع َ رَ ] (اِخ ) ابن عمر عربی .مدرس . متوفی در حدود سال ٩٨٠ هَ . ق . او را رساله ای است در علم بدیع. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٥٨).