علی عذری

علی عذری . [ ع َ ی ِ ع ُ ] (اِخ ) ابن عثمان بن محمدبن احمدبن حسن عذری بغدادی . مشهور به ابن قاصح و مکنی به ابوالبقاء (٧١٦ - ٨٠١ هَ . ق .). قاری و منجم قرن هشتم هَ . ق . بود. او راست : ١- تحفةالانام فی الوقف علی الهمز لحمزة و هشام . ٢- درةالافکار فی معرفةاوقات اللیل و النهار. ٣- سراج القاری المبتدی و تذکرةالمقری المنتهی . ٤- قرةالعین فی الفتح والامالة بین اللفظین . ٥- هدایةالمبتدی فی معرفةالاوقات بربعالدائرةالذی علیه المقنطرات . (از معجم المؤلفین از فهرس مخطوطات القرأات بالظاهریة و طبقات القراء ابن جزری ج ١ ص ٥٥٥ و الضوء اللامع سخاوی ج ٥ ص ٢٦٠ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٢٧ و فهرس المخطوطات المصوره ٔ کونتش ج ٣ص ١٨ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٣٦٩ و سایر صفحات ).