علی عثمانی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عثمانی . [ ع َ ی ِ ع ُ ] (اِخ ) ابن خضربن حسن عثمانی دمشقی . مکنی به ابوالحسن . حسابگر بود و در ٢٥ یا ٢٦ ماه شوال سال ٤٥٩ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او را تصنیفاتی در علم حساب است . (از معجم المؤلفین از تاریخ دمشق ابن عساکر ج ١٢ ص ٤٠).
علی عثمانی . [ع َ ی ِ ع ُ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان بن حسین عثمانی صفدی شافعی . ملقب به علاءالدین . رجوع به علی صفدی شود.