علی عادلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی عادلی . [ ع َ ی ِ دِ ] (اِخ ) ابن احمد عادلی عاملی مشهدی غروی نجفی .از شعرا و فقها بود و در سال ١١٢٢ هَ . ق . درگذشت . او را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعة ج ٤١ ص ٤٦ و مجله ٔ عرفان، شماره ٔ ٣٨ ص ٧٧٦). و رجوع به الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٩ ص ٦٦٤ شود.