علی طه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی طه . [ ع َ طا ها ] (اِخ ) (علی محمود...) وی مهندس و ادیب و شاعر و نویسنده بود، در سال ١٣٢٠ هَ . ق . در منصورة متولد شد و از مدرسه ٔ هندسه ٔ تطبیقی فارغ التحصیل گشت و بیشتر مدت عمر خود را در خدمت دولت مصر به سر برد و سپس به سمت وکیل دارالکتب المصریة تعیین گشت و در تشرین ثانی سال ١٩٤٩ م . (١٣٦٩ هَ . ق .) درگذشت . او را چند دیوان است که از آن جمله است : ١- ارواح شاردة، که محتوی شعر و نثر است . ٢- ارواح و اشباح . ٣- اغنیةالریاح الاربع، که نمایشنامه ای است به شعر. ٤-شرق و غرب . (از معجم المؤلفین ) صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : فهرس المؤلفین بالظاهریة. وحی الرساله ٔ زیات ج ٣ ص ١٨٨ و... مذاهب الادب خفاجی ص ٢١٣. ادباء معاصرون حبیب زحلاوی ص ١٥٢. الشعر المعاصر سحرتی ص ١٩٩. بین شاعرین مجددین ایلیا ابوماضی و علی محمود طه المهندس، نوشته ٔ شبکتی . الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٧٣. اعلام الادب ادهم جندی ج ٢ ص ٤٨١.