علی صفوتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی صفوتی . [ع َ ی ِ ص َف ْ وَ ] (اِخ ) ابن احمد خیالی بن ابراهیم گلشنی . مشهور به صفوتی . وی صوفی و شاعر و از اهل طریقت بود و تصدی امور زاویه ٔ جده را در مصر بعهده داشت . و در سال ١٠٠٥ هَ . ق . درگذشت . او را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین از هدیة العارفین ج ١ ص ٧٥٠).