علی صفدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی صفدی . [ ع َ ی ِ ص َ ف َ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان بن حسین عثمانی صفدی شافعی . ملقب به علاءالدین . فقیه و مورخ و خطیب و مدرس بود و در سال ٧٥٩ هَ . ق . در صفد درگذشت . او راست : ١- تاریخ صفد. ٢- طبقات الفقهاء. ٣- النافع فی الفقه . (از معجم المؤلفین از الدرر الکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ٥٨ و شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ١٨٧ و کشف الظنون ص ١٩٢٢).
علی صفدی . [ ع َ ی ِ ص َ ف َ ](اِخ ) ابن عبدالکریم بن طرخان حموی صفدی . ملقب به علاءالدین و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی حموی شود.