علی صعیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی صعیدی . [ ع َ ی ِ ص َ] (اِخ ) ابن احمدبن مکرم اﷲ صعیدی عدوی مالکی أزهری . فقیه و محدث و اصولی و متکلم و منطقی قرن دوازدهم هَ . ق . وی در سال ١١١٢ هَ . ق . در بنی عدی از نواحی اسیوط متولد شد و در دهم رجب سال ١١٨٩ ق . در قاهره درگذشت . او راست : ١- اتحاف المرید لجوهرةالتوحید. ٢-حاشیه بر شرح ابن عبدالحق سنباطی بر مقدمه ٔ بسملة والحمدلة. ٣- حاشیه بر شرح زکریا انصاری بر الفیه ٔ عراقی، در مصطلح حدیث . ٤- حاشیه بر شرح سلم اخضری، درمنطق . ٥- حاشیه بر کفایةالطالب ربانی برای رساله ٔ ابن ابی زید قیروانی، در فروع فقه مالکی . (از معجم المؤلفین ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : فهرس المؤلفین بالظاهریة. عجائب الاَّثار ج ١ ص ٤١٤. کنزالجواهر ص ١٦٠. سلک الدرر ج ٣ ص ٢٠٦. الخطط التوفیقیة ج ٩ ص ٩٤. فهرس الفهارس کتانی ج ٢ ص ١١٥. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٦٩. فهرست الخدیویة ج ١ ص ٢٣٥ و سایر مجلدات و صفحات . فهرس التیموریة ج ١ ص ٩٢. فهرس مذهب مالک ص ٨. فهرس الازهریة ج ١ ص ٣٠٦. ایضاح المکنون ج ٢ ص ٥٠١. فهرس دارالکتب المصریة ج ٦ ص ١٦٥.
علی صعیدی . [ ع َ ی ِ ص َ ] (اِخ ) ابن حمید صعیدی . مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن صباغ یا ابن حمزه . ازعرفای بزرگ اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هَ . ق .بود. پدر او شغل صباغی داشت و با وجود اصرار پدر دراینکه شغل او را دنبال کند، وی راه سیر و سلوک را پیش گرفت . صعیدی با الناصرالدین اﷲ عباسی معاصر بود ودر روزگار آل ایوب در مصر بسر میبرد و با شیخ عبدالکریم فتاوی صحبت داشت . و سرانجام بسال ٦١٢ هَ . ق . در صعید مصر در گذشت . (از نامه ٔ دانشوران ج ٣ ص ٤٤).
علی صعیدی . [ ع َ ی ِ ص َ] (اِخ ) ابن محسن صعیدی مالکی شاذلی وفایی . مشهور به رمیلی و مکنی به ابوصلاح . رجوع به علی رمیلی شود.