علی شهرابانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شهرابانی . [ ع َ ی ِ ش َ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن محمدبن وضاح بن محمدبن وضاح شهرابانی . ملقب به کمال الدین و مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابن وضاح . وی فقیه و عالم فرایض و محدث و شاعر بود. در رجب سال ٥٧١ یا ٥٩٠ یا ٥٩١ هَ . ق . در شهرابان از سواد عراق متولد شد و در دوم ماه صفر سال ٦٧١ یا ٦٧٢ یا ٦٧٣ یا ٦٧٤ هَ . ق . به اختلاف روایات، در بغداد درگذشت . او راست : ١- الدلیل الواضح فی اقتفاء نهج السلف الصالح . ٢- الرد علی أهل الالحاد. (از معجم المؤلفین از ذیل طبقات الحنابله ٔ ابن رجب ص ٣١٥ و الحوادث الجامعه ٔ ابن فوطی ص ٣٧٦ و تاریخ علماء بغداد ابن رافع سلامی ص ١٥٣ و شذرات الذهب ابن عماد ج ٥ ص ٣٣٧ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٢).