علی شطرنجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شطرنجی . [ ع َ ی ِ ش ِ رَ ] (اِخ ) (خواجه ...) تبریزی . وی از بزرگان عهد امیر تیمور گورکانی بود و کلام اﷲ را از حفظ داشت و در علم حدیث بسیار ماهر بود. و نیز در فن شطرنج آن مایه استاد بود که همه ٔ مردم آن عصر استادی او رامسلم میداشتند و وی همیشه در مجالس امیرتیمور به آن بازی میپرداخت . (از حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٥٥٠).
علی شطرنجی . [ ع َ ی ِ ش ِ رَ ] (اِخ ) (دهقان ...) نام او را بصورت «ابوعلی سمرقندی » نیز آورده اند. وی از شعرای قرن ششم هَ . ق . و معاصر با آل خاقان (یا آل افراسیاب ) و لامعی جرجانی و سوزنی بوده است . او را در شطرنج مهارت بسزائی بود. (از الذریعه ٔ آقا بزرگ طهرانی ج ٩ ص ٥٢٩ و ٧٥٩ از آتشکده ٔ آذر ص ٣٣٢ و صبح گلشن ص ٢٢٤ و ریحانة الادب ج ٢ ص ٣٢٧ و القاموس ترکی ج ٤ ص ٢٨٥٩ و تذکره ٔ غنی ص ٧٣ و مجمعالفصحاء ج ١ ص ٣٤٤ و روز روشن ص ٤٧٠).