علی شجری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شجری . [ ع َ ی ِ ش َ ج َ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن محمد علوی عمری شجری . ملقب به نجم الدین و مکنی به ابوالحسن ومشهور به ابن صوفی . در انساب تألیفاتی داشت و در سال ٤٢٥ هَ . ق . در قید حیات بود. او راست : ١- الشافی . ٢- العیون . ٣- المبسوط، در انساب . ٤- المجدی فی انساب الطالبین . ٥- المشجرات، در انساب . (از معجم المؤلفین از فوائدالرضویه ٔ عباس قمی ج ١ ص ٣٢٣ و تذکرةالمتبحرین ص ٤٩٠ و اعیان الشیعه ٔ عاملی ج ٤٢ ص ٣٢).