علی شبراملسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شبراملسی . [ ع َ ی ِ ش َ م ِ ] (اِخ ) ابن علی شبراملسی شافعی قاهری . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالضیاء. فقیه و اصولی و مورخ بود. وی در سال ٩٩٧ هَ . ق . متولد شد و در جامع ازهر تحصیل کرد و در ١٨ شوال سال ١٠٨٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- حاشیه بر شرح ابن قاسم بر ورقات امام حرمین، در اصول فقه . ٢- حاشیه بر شرح الشمائل ابن حجر هیتی . ٣- حاشیه بر شرح مقدمه ٔ جزریه، در تجوید. ٤- حاشیه بر المواهب اللدنیه ٔ قسطلانی، در پنج مجلد. ٥- حاشیه بر نهایةالمحتاج، در فروع فقه شافعی .شبراملسی نسبت است به «شبراملس » که در غربیه ٔ مصر واقع است . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٥٣). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : فهرس المؤلفین بالظاهریة. خلاصةالاثر محیی ج ٣ ص ١٧٤. فهرست الخدیویة ج ١ ص ٣٣٢ و ج ٣ ص ٢٢٠. هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٦١. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٨٩٧. فهرس الازهریة ج ١ ص ٤٥٣و ج ٢ ص ٣٧ و... الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٢٩. رحله ٔ عبداﷲبن محمدبن ابی بکر عیاشی ص ١٤٥. فهرس مخطوطات الظاهریه ٔ یوسف العش ج ٦ ص ٦٦. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٥٤ و...