علی شابشتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی شابشتی . [ ع َ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) ابن محمد شابشتی . مکنی به ابوالحسن . وی ادیب و نویسنده بود و عزیز عبیدی صاحب مصر او را عهده دار کتابخانه ٔ خویش کرد و وی را به ندیمی برگزید. او در سال ٣٨٨ یا ٣٩٠ هَ . ق . در مصر درگذشت . او راست : ١- التوقیف و التخویف . ٢- الدیارات . ٣- مراتب الفقهاء. ٤- مکاتبات ومراسلات . ٥- الیسر بعدالعسر. (از معجم المؤلفین ج ٧ص ٢٠٢). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٩٩. فهرس المؤلفین بالظاهریة. وفیات الاعیان ابن خلکان ج ١ ص ٤٢٦. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤٦٢ و ... ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ص ٣٥١. مقدمه ٔ کتاب الدیارات شابشتی نوشته ٔ کورکیس عواد. فهرس المخطوطات المصوره ٔ سید ج ٢ ص ٦٤. هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٦٨٤. الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٤٣.