علی سپهسالار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی سپهسالار. [ ع َ ی ِ س ِ پ َ ] (اِخ ) وی از سپهسالاران نصربن احمد سامانی بود و نصر او را بجنگ ماکان کاکی فرستاد و چون بخراسان رسید بر ماکان ظفر یافت و او را بقتل رساند و بکاتب خود گفت که شرح واقعه را به اختصار برای امیر نصر بنویس او نیز این عبارت را نگاشت «اما ماکان صار کاسمه ». در تاریخ حبیب السیر حکایتی درباره ٔ تحمل علی سپهسالار در برابر نیش کژدم نقل شده است . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٣٥٩ شود.
علی سپهسالار. [ ع َ ی ِ س ِ پ َ ] (اِخ ) از سرداران ترکان خاتون مادر سلطان محمد خدابنده، و مشهور به دروغینی یا کوه دروغان . رجوع به علی دروغینی شود.