علی سنجانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی سنجانی . [ ع َی ِ س َ ] (اِخ ) ابن اسماعیل بن زین العابدین حسینی سنجانی غروی . ملقب به محدث و مکنی به ابوالفضائل . از شعرا و فقهای اواخر قرن ١٣ هَ . ق . بود. او راست : حملات اللیث، در رد اصولی ها. که آن را در سال ١٢٩٥ هَ . ق . پس از بازگشت از سامراء، بنام حاج احمد میرزا لکهنوی نگاشته است . و او را دیوان شعر و برخی تألیفات دیگر است . (از الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٩ ص ٧٣٩).
علی سنجانی . [ ع َ ی ِ س َ ] (اِخ ) ابن قاسم خوافی سنجانی . مکنی به ابوالحسن . وی ادیب وشاعر بود و کتاب العین را خلاصه کرده است . (از معجم الادباء چ قاهره ج ١٤ ص ١٠٤ و چ مارگلیوث ج ٥ ص ٢٩٨).