علی سمیساطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی سمیساطی . [ ع َ ی ِ س ُ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن یحیی سلمی سمیساطی . مکنی به ابوالقاسم . وی ریاضی دان بود و در سال ٣٧٣ هَ . ق . متولد شد. نسبت او به «سمیساط» است و آن قلعه ای است بر ساحل فرات بین قلعةالروم و ملطیة. او ساکن دمشق گردید ودر آنجا خانقاه سمیساطیة را بنا کرد و آن خانقاه اکنون مشهور به «شمیساتیه » است . (از الاعلام زرکلی از النجوم الزاهرة ج ٥ ص ٧٠ و الدارس نعیمی ج ٢ ص ١٥١).