علی زهراوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی زهراوی . [ ع َ ی ِ زَ ] (اِخ ) ابن سلیمان زهراوی . مکنی به ابوالحسن . عالم در حساب و هندسه و طب و تفسیر و فقه و زبان عربی بود و بسیاری از علوم ریاضی را نزد مسلمةبن احمد مجریطی آموخت و مدتی نیز مصاحب او بود. وی پیش از سال ٣٩٨ هَ . ق . میزیست . او راست : ١- کتاب الارکان، که در معاملات بر طریق برهان است . ٢- کتابی در تفسیر قرآن . (از معجم المؤلفین از الصله ٔ ابن بشکوال ج ١ ص ٤٠٦، بغیةالملتمس ص ٤١٠، هدیة العارفین ج ١ ص ٦٨٦، عیون الانباء ابن ابی اصیبعة ج ٢ ص ٤٠ معجم الاطباء احمد عیسی ص ٣٠٦، تراث العرب العلمی ص ٣٠٦).