علی زرویلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی زرویلی . [ ع َ ی ِ زَرْ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبدالحق زرویلی . مشهور به صغیر و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی صغیر شود.
علی زرویلی . [ ع َ ی ِ زَرْ ] (اِخ ) ابن احمدبن قاسم بن موسی . مشهور به مصباح زرویلی . ادیب بود و او را نظمی نیکو است . وی در سال ١٠٩٧ هَ . ق . در بنی زرویل (نزدیک فاس )متولد شد و در بین آنها پرورش یافت . سپس به فاس رفت و به تحصیل پرداخت و با یحمدی وزیر مرتبط گشت و پانزده قصیده در مدح او سرود. این قصاید را در کتاب خویش بنام «سنا المهتدی الی مفاخر الوزیر الیحمدی » ضبط کرده است و این کتاب را در سال ١١٢٥ هَ . ق . به پایان رساند و خود در ١١٥٨ هَ . ق . درگذشت . (از معجم المؤلفین ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٦٧. فهرست الخدیویة ج ٤ ص ٢٦٣. ایضاح المکنون ج ٢ ص ٢٩. فهرس المخطوطات المصورة ج ٢ ص ٨٣. تاریخ آداب اللغة العربیه ٔ جرجی زیدان ج ٣ ص ٣٢٠. دلیل المؤرخ المغرب ابن سودة.