علی زبیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی زبیری . [ ع َ ی ِ زُ ب َ ] (اِخ ) ابن داوودبن یحیی بن کامل بن یحیی بن جباره ٔ زبیری قرشی اسدی . ملقب به نجم الدین و مکنی به ابوالحسن . وی فقیه و اصولی و ادیب و نحوی و شاعر و نویسنده بود. در سال ٦٦٨ هَ . ق . متولد شد و مدتی مشغول تدریس وفتوی دادن بود. و در سال ٧٤٥ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او راست : منسک . و نیز قطعات نظم و نثر دارد. (از معجم المؤلفین از الوافی صفدی ج ١٢ ص ٥٧ و شذرات الذهب ابن عماد ج ٦ ص ١٤٣ و الجواهر المضیئة ج ٢ ص ٣٣٥).