علی زبحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی زبحی . [ ع َ ی ِ زَ ب َ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲبن علی بن زکریا زبحی جرجانی مکنی به ابوالحسن . نام او در سیرالنبلاء ذهبی بصورت «علی بن ابی محمدبن عبداﷲ...» آمده است . وی محدث و مورخ بود و نزد قاضی ابوبکر حمیری و ابوالقاسم حمزةبن یوسف سهمی کسب دانش کرد و در ماه صفر بسن ٧٦سالگی در هرات درگذشت . او راست : تاریخ جرجان . زبحی منسوب است به «زبح » از نواحی جرجان . (از معجم المؤلفین از سیرالنبلاء ذهبی ج ١١ ص ٢٣٠ و معجم البلدان یاقوت ج ٢ ص ٩١٣ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢٩٠ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٦٩٢).