علی رسولی

علی رسولی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن داود المؤیدبن یوسف المظفر رسولی، ملقّب به سیف الدین و الملک المجاهد. پنجمین از سلسله ٔ رسولیان یمن بود. وی در سال ٧٠٦ هَ . ق . در زبید متولد شد و در سال ٧٢١ هَ . ق . پس از مرگ پدرش مدت یک سال سلطنت کرد ولی امرا و ممالیک وی را خلع کردند و پس از چند ماه، دیگر بار او را به سلطنت بازگرداندند. رسولی در سال ٧٥١ هَ . ق . به سفر حج رفت و چون اعضای حکومت مصر می پنداشتند که وی درصدد کوتاه کردن دست مصریان از حجاز است وی را به جبر از مکه به مصر بردند و مدت چهارده ماه در آنجا به سر برد سپس به کشور خویش بازگشت و در سال ٧٦٤ هَ . ق . در عدن درگذشت و جسد او به تعز منتقل گردید. وی فرمانروائی زیرک و ستوده خصال و شاعر و ادیب بود و شاعران و دانشمندان را بسیار گرامی می داشت . آثار بسیاری از او بر جای مانده که از آن جمله است : شهر ثعبات، مدرسه ای در مکه در جنب حرم، مدرسه ای در تعز، مسجدی در نویدرة در نزدیکی باب زبید و مدرسه ای در زبید که همگی به اشارت وی بنیان نهاده شد. وی را کتب و تألیفاتی نیز میباشد که از آن جمله است : ١ - الاقوال الکافیة فی الفصول الشافیة. ٢ - الخیل صفاتها و انواعها و بیطرتها. ٣ - دیوان شعر. (از الاعلام زرکلی بنقل از العقوداللؤلؤیة ج ٢ ص ٢. الدررالکامنة ج ٣ ص ٤٩. البدرالطالع ج ١ ص ٤٤٤. ابن خلدون ج ٥ ص ٥١٣) (از طبقات سلاطین اسلام ص ٨٨). و رجوع به معجم الانساب زامباور ص ١٨٤ شود.

علی رسولی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن رسول . مسعود آخرین سلطان سلسله ٔ ایوبی عربستان در سال ٦١٩ هَ . ق . وی را که پسر «رسول » و فرستاده ٔ خلیفه ٔ عباسی بود، به حکومت مکه تعیین کرد. پسر این علی، یعنی الملک المنصور نورالدین عمر، پس از وفات مسعود در سال ٦٢٥ هَ . ق . در یمن علم استقلال برافراشت و سلسله ٔ رسولیان یا آل رسول را تشکیل داد. (از طبقات سلاطین اسلام ص ٨٨). ونیز رجوع به الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ١٥١ و معجم الانساب زامباور ص ١٨٥ شود.