علی رجبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی رجبی . [ ع َ ی ِ رَ ج َ ] (اِخ ) ابن یوسف بن حیدرةبن حسن رجبی، ملقّب به شرف الدین و مکنّی به ابوالحسن . وی طبیب و حکیم و ادیب بود. در سال ٥٨٣ هَ . ق .در دمشق متولد شد و در سال ٦٦٧ هَ . ق . در همین شهردرگذشت . او راست : ١ - حواشی بر شرح ابن ابی صادق بر مسائل حنین . ٢ - حواشی بر قانون ابن سینا. ٣ - خلق الانسان و هیئة اعضائه و منفعتها. (از معجم المؤلفین ج ٧ص ٢٦٥). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الوافی صفدی ج ١٢ ص ٣٣١. عیون الابناء ابن ابی اصیبعة ج ٢ ص ١٩٥. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٧٢٣. ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٤٣٩. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١١.