علی ربعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی ربعی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن احمدبن عرام بن احمد ربعی اسوانی . عالم و ادیب مصری بود و در سال ٥٨٠ هَ . ق . درگذشت . و او را تألیفات بسیاری است . ((از معجم المؤلفین بنقل از الاعلام زرکلی ج ٥ ص ٦١. الطالعالسعید ص ١٩٨).
علی ربعی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن حسن بن علی بن میمون ربعی دمشقی، مشهور به ابن ابی زروان، محدث وحافظ بود. در سال ٣٦٢ هَ . ق . متولد شد و در ماه صفر ٤٣٦ هَ . ق . در دمشق درگذشت . و در باب توما دفن شد. (از معجم المؤلفین بنقل از سیرالنبلاء ذهبی ج ١١ ص ١٢٩. تاریخ دمشق ابن عساکر ج ١٢ ص ٨. الوافی صفدی ج ١٢ ص ٣٤).
علی ربعی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن عدلان بن حمادبن علی ربعی موصلی، ملقّب به عفیف الدین و مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی موصلی شود.