علی رامشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی رامشی . [ ع َ ی ِ م ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی رامشی بخاری ضریر، ملقّب به حمیدالدین . فقیه و اصولی و محدث و مفسر بود و در سال ٦٦٦ یا ٦٦٧ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - شرح النافع، در فروع فقه حنفی .٢ - الفوائد، در فروع فقه حنفی . (از معجم المؤلفین بنقل از تاج التراجم ابن قطلوبغا ص ٣٤. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢٠٣٣. الفوائدالبهیه ٔ لکنوی ص ١٢٥، ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٦١٦. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١١).