علی دیوانی

علی دیوانی . [ ع َ ی ِ ] (اِخ ) ابن ابی محمدبن ابی سعدبن عبداﷲ واسطی، مشهور به دیوانی و مکنّی به ابوالحسن، قاری و شاعر بود. در سال ٦٦٣ هَ . ق . متولد شد. و بسال ٧٤٣ هَ . ق . در واسط درگذشت . او راست : ١ - ارجوزه ٔ نظم اللوامع فی الشواذ. ٢ - روضةالتقریر فی الخلف بین الارشاد و التیسیر که نظم الارشاد قلانسی است . (از معجم المؤلفین بنقل از طبقات القراء ابن جزری ج ١ ص ٥٨٠. الدررالکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ١٠٤. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٨. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٥٩٤ و ٩٢٥).