علی دیلمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی دیلمی . [ ع َ ی ِ دَ ل َ ] (اِخ ) رکن الدوله حسن بن بویة دیلمی، ملقّب به فخرالدوله و مکنّی به ابوالحسن . سومین تن از دیالمه ٔ ری و همدان و اصفهان که از سال ٣٦٦ تا ٣٧٦هَ . ق . سلطنت کرد. رجوع به فخرالدولة دیلمی شود.
علی دیلمی . [ ع َ ی ِ دَ ل َ ] (اِخ ) ابن بویه ٔ دیلمی، ملقّب به عمادالدولة. رجوع به عمادالدوله ٔ دیلمی شود.
علی دیلمی . [ ع َ ی ِ دَ ل َ ] (اِخ ) ابن محمد دیلمی (شیخ الامام ...)، مکنّی به ابوالحسن . او راست : عطف الالف و المألوف . (از کشف الظنون ص ١١٤٢).