علی دروغینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی دروغینی . [ ع َ ی ِ دُ ] (اِخ ) (سپهسالار...) وی ازسرداران ترکان خاتون مادر سلطان محمد خدابنده بود. و بواسطه ٔ دروغهای بزرگی که می گفت مشهور به «دروغینی » و یا «کوه دروغان » گشت . آنگاه که ترکان خاتون خوارزم را ترک گفت زمام کشور به دست این شخص افتاد و چون هیچ نوع خبرت و کفایتی نداشت، اختلال کارها فزونی یافت و اموال دیوان طعمه ٔ مختلسان گشت . تا اینکه دو تن از نواب دیوان خوارزمشاه یعنی عمادالدین مشرف و شرف الدین وکیل، به خوارزم آمدند و به نام خوارزمشاه به اداره ٔ امور دیوان پرداختند. و نیز هنگامی که جلال الدین خوارزمشاه پس از مرگ پدر خود از جزیره ٔآبسکون به خوارزم برگشت تا در مقابل حمله ٔ چنگیز به دفاع برخیزد سپهسالار علی کوه دروغان و اربوقا پهلوان و اغل حاجب و قتلغخان (توخی پهلوان ملقّب به قتلغخان ) با سپاهیانی که از بیادوت و قبیله ٔ ترکان خاتون بودند گردآمدند و مصمم بر قتل جلال الدین شدند، زیرا آنان معتقد به ترکان خاتون و ولیعهد دست نشانده ٔ او یعنی قطب الدین ازلاغ شاه برادر جلال الدین بودند. بدرالدین اینانج از این موضوع اطلاع یافت و جلال الدین را آگاه کرد و او با سیصد سوار و تیمورملک (دمرملک ) که والی شهر خجند بود گریخت . رجوع به تاریخ مفصل ایران، مغول چ عباس اقبال ص ٤٣ و تاریخ جهانگشای جوینی چ لیدن ج ١ ص ٩٧ و ٩٨ و سیرة جلال الدین منکبرنی چ هوداس ص ٥٥ شود.