علی دده

علی دده . [ ع َ دَ دَ ] (اِخ ) ابن مصطفی موستاری سکتواری، ملقّب به علاءالدین و مشهور به علی دده و شیخ التربة.وی صوفی بود و در شهر موستار متولد شد و سپس ساکن مکه ٔ مکرمه گردید و در سال ١٠٠٧ هَ . ق . در قلعه ٔ صولنق شهید شد. او راست : ١ - تمکین المقام فی مسجدالحرام . ٢ - خواتم الحکم و حل الرموز و کشف الکنوز لما فیها من لطائف العلوم و الحکم . ٣ - فضائل الجهاد. ٤ - محاضرةالاوائل و مسامرةالاواخر. ٥ - مواقف الاخرة و اللطائف الفاخرة. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٤٣) (از الاعلام زرکلی ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٩١ و سایر صفحات . الجوهرالاسنی خانجی ص ١٠٤. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٥٠. اکتفاءالقنوع فندیک ص ٣٧٧. فهرس الخدیویة ج ٥ ص ١٤١ و ج ٦ ص ١٣٧. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ١٩٦. الکشاف طلس ص ١٣٨.