علی خیاط

علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] (اِخ ) ابن حفناوی . وی طبیب بود. او راست : فتح الرحمان فی بدء خلق الانسان، که در سال ١٢١٣ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت .(از معجم المؤلفین بنقل از فهرس الازهریة ج ٦ ص ١٢٤).

علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] (اِخ ) ابن ابی سعدبن ابی الفرج خیاط، مکنّی به ابوالحسن .فقیه و واعظ و اخباری اوایل قرن ششم هجری بود. او راست : الجامع فی الاخبار. (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ٩٩).

علی خیاط. [ ع َ ی ِ خ َی ْ یا ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن فارس، مشهور به خیاط بغدادی و مکنّی به ابوالحسن . از قاریان به شمار می رفت و در سال ٤٥٠ هَ . ق .در قید حیات بود. او راست : الجامع فی القرأات العشرو قراءة الاعمش . (از معجم المؤلفین بنقل از طبقات القراء ابن جزری ج ١ ص ٥٧٣. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٥٧٦).