علی خوارزمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی خوارزمی . [ ع َ ی ِ خوا /خا رَ ] (اِخ ) ابن عَرّاق صناری خوارزمی، مکنّی به ابوالحسن . نحوی و لغوی و عروضی و فقیه و مفسر بود و در سال ٥٣٩ هَ . ق . در مذانة از قرای خوارزم درگذشت او راست : شماریخ الدرر فی تفسیر القرآن . (از معجم المؤلفین بنقل از معجم الادباء یاقوت ج ١٤ ص ٦٣. بغیةالوعاةسیوطی ص ٣٤٣. و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٤٤٧ و ١٠١٩).
علی خوارزمی . [ ع َ ی ِ خوا / خا رَ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن احمدبن مروان عمرانی خوارزمی، مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی عمرانی و ابوالحسن عمرانی شود.