علی خلیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی خلیلی . [ ع َ ی ِ خ َ ] (اِخ ) ابن عثمان حواری خلیلی، ملقّب به علاءالدین . عالم فرائض و ریاضی دان بود و در سال ٧٥٤ هَ . ق . در شهر خلیل متولد شد و در ٨٣٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : کفایةالطلاب فی علمی الفرائض و الحساب . (از معجم المؤلفین بنقل از الضوءاللامع سخاوی ج ٥ ص ٢٦١. الانس الجلیل حنبلی ص ٥١١. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٣٧٢. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٣٠).
علی خلیلی . [ ع َ ی ِ خ َ ] (اِخ ) ابن قاسم اردبیلی خلیلی شافعی بطائحی، ملقّب به علاءالدین و مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی بطائحی شود.
علی خلیلی . [ ع َ ی ِ خ َ ] (اِخ ) ابن محمد خلیلی زیدی جیلی . وی در اوایل قرن پنجم هجری در قید حیات بود. او راست : ١ - الجمعبین الافادة و الافادات . ٢ - المجموع، در دو مجلد. (از معجم المؤلفین بنقل از تراجم الرجال جنداری ص ٢٥).