علی حویزی

علی حویزی . [ ع َ ی ِ ح ُ وَ ] (اِخ ) (سید علی خان ...) ابن خلف بن عبدالمطلب بن حیدربن محمدبن فلاح موسوی حسینی مشعشعی حویزی . محدث و مفسر و ادیب و شاعر و از حکام حویزة بوده است . وی در سال ١٠٨٨ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - خیر جلیس و نعم انیس، که دیوان شعر اوست به زبان عربی . ٢ - خیرالمقال فی مدح النبی الکریم و الاَّل . ٣ - شرح قصیده اش در ادب و نبوت و امامت، در چهارمجلد. ٤ - النورالمبین فی الحدیث، در چهار مجلد. (ازمعجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٦٢. ایضاح المکنون ج ١ ص ٤٤٠ و سایر صفحات . و فوائدالرضویه ٔ عباس قمی ج ١ ص ٢٩٠. تذکره ٔ متبحرین ص ٤٨٧) (از الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٩ ص ٧٥٥ بنقل از سلافةالعصر ص ٥٤٥. المخطوطات العربیه ٔ کورکیس عواد ص ١٩. امل الاَّمل شیخ حر).

علی حویزی . [ ع َ ی ِ ح ُ وَ ] (اِخ ) ابن رضی الدین بن علی بن احمدبن محیی الدین جامعی عاملی حویزی . رجوع به علی جامعی شود.