علی حناوی زاده

علی حناوی زاده . [ ع َ ی ِ ح ِن ْ نا دَ/ دِ ] (اِخ ) ابن محمد حناوی زاده، ملقّب به علاءالدین . نام او در کشف الظنون به صورت «علی بن امراﷲ حنائی »و در هدیةالعارفین «علی جلی بن امراﷲبن عبدالقادر حمیدی رومی، مشهور به ابن حنائی » آمده است . وی در سال ٩١٦ یا ٩١٨ هَ . ق . در اسپارسة از استان حمید متولد شد و عهده دار امر قضاء در لشکر آناطولی بود و در سال ٩٧٩ هَ . ق . در ادرنة درگذشت . او راست : ١ - الاسعاف فی احکام الاوقاف . ٢ - حاشیه بر انوارالتنزیل بیضاوی، در تفسیر. ٣ - حاشیه بر الدرر و الغرر خسرو. ٤ - حاشیه بر شرح کافیه ٔ جامی، در نحو. ٥- حاشیه بر کتاب الکراهیة و الهدایة. (از معجم المؤلفین بنقل از العقدالمنظوم ابن لالی بالی ج ٢ ص ٣٧٥. و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢١ و سایر صفحات . هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٤٨).