علی حمودی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی حمودی . [ ع َ ی ِ ح َم ْ مو ] (اِخ ) ابن حمودبن میمون بن احمدادریسی حسنی علوی حمودی، ملقّب به الناصر لدین اﷲ یاالمتوکل و مکنّی به ابوالحسن . وی نخستین تن از ملوک بنی حمود در قرطبة و مالقه ٔ اندلس بود. در سال ٣٥٤ هَ . ق . متولد شد و ابتدا در عداد لشکریان سلیمان بن حکم اموی قرار داشت و سلیمان در سال ٤٠٣ هَ . ق . حکومت دو شهر سبتة و طنجة را به وی واگذاشت . ولی او با کمک بربریان و اهل بادیة، قرطبة را تسخیر کرد و سلیمان بن حکم و پدرش حکم بن سلیمان را دستگیر ساخت و در بیست ویکم محرم سال ٤٠٧ هَ . ق . آنان را به قتل رسانید.و خود با لقب الناصر لدین اﷲ یکسال و ده ماه سلطنت کرد. و در سال ٤٠٨ هَ . ق . همان کسانی که به کمک آنهاقرطبة را تسخیر کرده بود بر او شوریدند و وی را در حمام به قتل رساندند. (از الاعلام زرکلی بنقل از کامل التواریخ ابن اثیر ج ٩ ص ٩٢. البیان المغرب ج ٣ ص ١١٣. سیرالنبلاء. الطبقة الثانیة و العشرون . الذخیرة، قسم ١ ج ١ ص ٧٨. جذوةالمقتبس ص ٢١) (از طبقات سلاطین اسلام ص ١٨) (از حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٧١). و نیز رجوع به ابوالحسن (علی بن حمود...) و معجم الانساب زامباور ص ٢ شود.