علی حلبی

علی حلبی . [ ع َ ی ِ ح َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمد وزان حلبی، مکنّی به ابوالحسن . رجوع به علی وزان شود.

علی حلبی . [ ع َ ی ِ ح َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمدبن سعدبن علی بن عثمان بن اسماعیل بن ابراهیم جبرینی حلبی طایی شافعی، مشهور به ابن خطیب الناصریة و مکنّی به ابوالحسن و ملقّب به علاءالدین . مورخ و مفسر و محدث بود و در سال ٧٧٤ هَ . ق . در حلب متولد شد و در آنجا پرورش یافت و در نیمه ٔ ذیقعده ٔ سال ٨٤٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١ - الدارالمنتخب فی تاریخ حلب . ٢ - سیرةالمؤید. ٣ - شرح حدیث ام زرع . ٤ - الطیبةالرائحة فی تفسیر الفاتحة. جبرینی منسوب است به «بیت جبرین الفستق » در حومه ٔ شرقی حلب . (ازمعجم المؤلفین ج ٧ ص ٢٠٠). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الضوءاللامع سخاوی ج ٥ ص ٣٠٣. البدرالطالع شوکانی ج ١ ص ٤٧٦. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢٤٩. فهرس المخطوطات المصوره ٔ سید ج ٢ ص ٥٦. هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٣١. ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٨٩.

علی حلبی . [ع َ ی ِ ح َ ل َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمد سمنانی حلبی حنفی، مکنّی به ابوالقاسم . رجوع به علی سمنانی شود.