علی حقینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی حقینی . [ ع َ ی ِ ح َ ] (اِخ ) ابن جعفربن حسن بن عبیداﷲبن علی بن حسین بن حسن بن علی بن احمد حقینی . وی فقیه و متکلم بود و در ماه رجب سال ٤٩٠ هَ . ق . به قتل رسید. او را مقالاتی است در علوم . (از معجم المؤلفین از تراجم الرجال جنداری ص ٢٤).