علی حصری

علی حصری . [ ع َ ی ِ ح ُ] (اِخ ) ابن ابراهیم حصری، مکنّی به ابوالحسن . از عرفای قرن چهارم هجری . رجوع به ابوالحسین حصری شود.

علی حصری . [ع َ ی ِ ح ُ ] (اِخ ) ابن عبدالغنی فهری حصری ضریر قیروانی، مکنّی به ابوالحسن . قاری و ادیب و شاعر بود. وی در حدود سال ٤١٥ یا ٤٢٠ هَ . ق . در قیروان متولد شدو در موقع تولد نابینا بود. سپس به اندلس رفت و ملوک آنجا را مدح کرد و در سال ٤٨٨ در طنجه درگذشت . او راست : ١ - اقتراح القریح و اجتراح الجریح . ٢ - دیوان شعر. ٣ - القصیدة الحصریة فی قراءة نافع. ٤ - المستحسن من الاشعار. ٥ - معشرات الحصری . (از معجم المؤلفین ج ٧ ص ١٢٥). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الخریده ٔ ابن عماد ج ١٢ ص ١٧. الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٠٠. سیرالنبلاء ذهبی ج ١٢ ص ٦. طبقات القراء ابن جزری ج ١ ص ٥٥٠. وفیات الاعیان ابن خلکان ج ١ ص ٤٣١. شذرات الذهب ابن عماد ج ٣ ص ٣٨٥. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٣٣٧. ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ١١٠. هدیةالعارفین ج ٤ ص ٢٠٥.