علی جلدکی

علی جلدکی . [ ع َ ی ِ ج ِ دَ ] (اِخ ) ابن محمدبن ایدمر جلدکی، ملقّب به عزالدین . شیمیدان و مقیم دمشق بود و نام او در نسخه های کتابهایی که نوشته است به صور مختلف ضبط شده است، از جمله ٔ آنها «ایدمربن علی »و «علی بن ایدمر» و «ایدمربن عبداﷲ» و «علی بن ایدمربن علی » می باشد. جلدکی بسال ٧٦٢ هَ . ق . درگذشت . سال وفات او را ٧٤٣ نیز نوشته اند. نسبت او به «جلدک » از قرای خراسان است . اوراست : ١ - البدرالمنیر فی معرفة اسرارالاکسیر، که آن را در دمشق تألیف کرده است . ٢ -البرهان فی اسرار علم المیزان (یا المصباح ...). ٣ - الجوهر المنظوم و الدر المنثور فی شرح دیوان الشذور.٤ - درةالغواص فی معرفةالخواص . ٥ - سرالحکمة فی شرح کتاب الرحمة. ٦ - کنزالاختصاص فی معرفة الخواص . ٧ - لوامع الافکار المضیة. ٨ - المصباح فی علم المفتاح . ٩- نتائج الفکر فی احوال الحجر، که آن را در قاهره تألیف کرده است . ١٠ - نهایةالطلب فی شرح المکتسب فی زراعةالذهب . (از الاعلام زرکلی بنقل از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢٣٠ و ٢٤١ و سایر صفحات . دائرةالمعارف الاسلامیةج ٧ ص ٧٥. الفهرس التمهیدی ص ٥١١. الذریعة ج ١ ص ٣٥٥ و ج ٣ ص ٦٩. هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٢٣). (از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون ج ٢ ص ١٠. فهرس الخدیویة ج ٥ ص ٣٧٧. المکتبةالبلدیة. فهرس الکیمیاء و الطبیعة شماره ١٣).