علی تپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی تپه . [ ع َ ت َپ ْ پ َ / پ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان پنج هزاره، بخش بهشهر شهرستان ساری . واقع در ٣ هزارگزی خاور بهشهر و یک هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ بهشهر به گرگان . ناحیه ای است دامنه و دارای آب و هوای معتدل ومرطوب مالاریائی، و ٤٦٥ تن سکنه . آب آن از سد عباس آباد و از چشمه ٔ افرا تامین می شود. و محصول آن برنج، غلات، مرکبات، صیفی، مختصری ابریشم و انار است . اهالی به زراعت و مختصری گاوداری اشتغال دارند، و عده ٔ کمی از آنان نیز در کارخانه ٔ بهشهر کارگرند. صنعت دستی زنان کتان بافی است . و دارای راه فرعی است که به راه شوسه متصل می شود. از آثار ابنیه ٔ قدیم در این ده همان سد عباس آباد است که در زمان صفویه بنا شده است . این سد در ٥ هزارگزی جنوب خاوری آبادی، در کوهستان واقع است . و در زمستان و بهار بوسیله ٔ آب باران پر می شود و در تابستان بتدریج از سه مجری برای برنج کاری از آن استفاده می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).