علی تقوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی تقوی . [ ع َ ی ِ ت َ ق َ ] (اِخ ) ابن حسین بن ابراهیم بن حسن اخوی تقوی . شاعربود و نسب خود را به موسی مبرقعبن امام الجواد محمدتقی (ع ) می رساند. وی در سال ١٣٣٥ هَ . ق . درگذشت . اورا دیوانی است که میرزا محمدعلی عبرت آن را جمعآوری کرده است . (از الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج ٩ ص ٧٤١).