علی ترکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی ترکی . [ ع َ ی ِ ت ُ ] (اِخ ) ابن بکمش بن مزان بن عبداﷲ ترکی، ملقّب به فخرالدین و مکنّی به ابوالحسن . ادیب و عروضی بود. در سال ٥٦٣هَ . ق . در بغداد متولد شد و در سال ٦٢٦ هَ . ق . دردمشق درگذشت . او راست : ١ - تحفةالعشاق . ٢ - غایةاللذات فی شرح الهوی . ٣ - کتابی درعلم عروض . ٤ - منی القلوب . ٥ - نزهةالناظر. (از معجم المؤلفین بنقل از کشف الظنون ص ٣٧٠ و ١١٩٣ و سایر صفحات . هدیةالعارفین ج ١ ص ٧٠٦. بغیةالوعاة سیوطی ص ٣٣٠. الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٥).
علی ترکی . [ ع َ ی ِت ُ ] (اِخ ) ابن حسین بن علی ترکی (علی بای ...)، مکنّی به ابوالحسن . امیر تونس . رجوع به علی بای اول شود.